Пісня відкритого шляху

Artem Čech znovu napysav pro vijnu -- i znovu ne pro tu. Tobto ne pro cju. Tomu, z odnoho boku, «Song of the Open Road» možna rozhljadaty jak žanrovo-stylistyčnu zabavku, pryhodnycʹko-istoryčnu hru v Ameryku. Kolyšnij kripak z ukraïnsʹkoho sela u skladi Rosijsʹkoï imperiï, opynyvšysʹ v epicentri amerykansʹkoï trahediï, vrešti-rešt staje vtilennjam amerykansʹkoï mriï. Ale, z druhoho -- serjoznišoho -- boku, vidkrytyj šljach holovnoho heroja -- cej šljach hetʹ vid Moskvy, šljach krizʹ vijnu do svobody, šljach vid rosijanyna v prolozi do ukraïncja v epilozi. A šče z jakohosʹ boku, lehko sobi ujavyty znjatyj za motyvamy cʹoho romanu ihrovyj filʹm. Čorno-¬bilyj filʹm pro spovnenu symvoličnych značenʹ podorož zi Schodu na Zachid, do samoho sebe i svoho vičnoho domu. I saundtrek: slova Volta Vitmena, muzyka Nila Janha. -- Oleksandr Bojčenko